Vandamál: Snúningshnífurinn fer yfir
Við vinnslu snýr hnífurinn oft út við hornið og veldur ofskurði. Ef sanngjörn verkfæri og vinnsluaðferðir eru notaðar má draga úr líkum á að hnífurinn vinni.
mynd
Teygjanleg tólstaða og vinnslu yfirskurður
Eins og sýnt er á myndinni hér að neðan sýnir mynd A ástand tólsins þegar unnið er í tiltölulega flatri stöðu. Þegar vélin nær stöðu B og gerir neyðarstöðvun til að undirbúa öfuga vinnslu, afmyndast verkfærið vegna tregðu, sem leiðir til beinna stöðu í stöðu B. Hnífurinn sker alls staðar.
mynd
Hnífartákn
Venslatjáning aflögunar verkfæra:
mynd
Af ofangreindri formúlu getum við vitað að það eru þrír meginþættir sem hafa áhrif á aflögun verkfæra:
L - lengd verkfæra
D - þvermál verkfæra
P - kraftur á verkfærið
L - lengd verkfæra
Af formúlunni má sjá að sambandið á milli aflögunar verkfærisins og lengdar verkfærsins er þriðja veldið. Fyrir tól með sama þvermál, þegar lengd tólsins er tvöfölduð, mun aflögunin aukast um þrisvar.
Meðan á vinnslu stendur skal stytta verkfærislengdina eins mikið og hægt er til að draga úr hættu á að verkfærið flippi.
D - þvermál verkfæra
Það má sjá af formúlunni að aflögunarmagn verkfærisins tengist fjórða veldi þvermál verkfæra. Fyrir verkfæri af sömu lengd, þegar þvermál verkfæra er tvöfölduð, mun aflögunarmagnið aukast um 4 sinnum.
Við vinnslu, ef mögulegt er, veldu verkfæri með stórum þvermál eða notaðu sterkari verkfæri til vinnslu til að draga úr hættu á að verkfæri flökti. (Eins og sést á hægri myndinni hér að neðan: A notar heita snúru og mjókkaðan hálsskurð, og B notar verkfæri með styrktu handfangi)
mynd
P - kraftur á verkfærið
Af formúlunni má sjá að aflögun tækisins er í réttu hlutfalli við kraftinn sem það verður fyrir við vinnslu. Með því að draga úr kraftinum sem verkfærið upplifir getur dregið úr líkum á að verkfærið springi. Hægt er að nota eftirfarandi aðferðir til að draga úr kraftinum sem tólið verður fyrir við vinnslu.
Minnka kraftgreining:
Skurður er ferli skurðaflögunar. Hvert efni hefur sinn styrk (σ). Til að aðgreina efnið þarf ytri styrkurinn að vera meiri en efnið sjálft.
σ=F/S
σ : Styrkur efnis
F: kraftur
S: snertisvæði
Það má sjá af formúlunni hér að ofan að krafturinn (F) sem beittur er á verkfærið er í réttu hlutfalli við snertiflöt þess (S) við vinnustykkið. Til að draga úr kraftinum á verkfærið er nauðsynlegt að minnka snertiflöturinn milli verkfærsins og vinnustykkisins.
Minnkandi kraftur dæmi 1:
Notaðu hornaðgerð verkfærabrautar eða auktu R stöðuna til að draga úr álagi á verkfærið í hornstöðu, og minnkar þannig líkurnar á að verkfærið flippi.
mynd
Draga úr krafti dæmi 2:
Við vinnslu á dýpri stöðum er hægt að nota minna fóðurmagn og þunnt R-horn tól til að draga úr krafti á tólið meðan á vinnslu stendur og draga úr hættu á að verkfæri flippi.
Myndin hér að neðan er samanburður á snertipunktum við moldefnið þegar D50R6 verkfæri og D50R0.8 verkfæri eru notuð til að vinna sömu dýpt. Það má sjá að með því að nota þunn R-horn verkfæri til að vinna djúp vinnustykki getur dregið úr skurðarkrafti meira en stór R-horn verkfæri.
mynd
Tekið saman:
Alhliða notkun þriggja viðeigandi þátta sem hafa áhrif á aflögun verkfæra (lengd verkfæra, þvermál verkfæra, skurðkraftur) getur dregið úr líkum á sveigju verkfæra, aukið vinnslutíma og fengið betri vinnslunákvæmni og yfirborðsgrófleika.
